საერთაშორისო ჟურნალი სოციალურ მეცნიერებებში

კვლევის მიზანია უმაღლესი განათლების ინტერნაციონალიზაციის განმსაზღვრელი ფაქტორების შესწავლა და მათი გავლენის შეფასება სამეცნიერო პროდუქტიულობაზე. კვლევა ეფუძნება ჯვარედინი გამოკითხვის მეთოდოლოგიას და მოიცავს საქართველოს უნივერსიტეტების აკადემიური პერსონალის 332 წევრისგან შეგროვებულ მონაცემებს. მედიაციური ანალიზისთვის გამოყენებულ იქნა ორდინალური ლოგისტიკური რეგრესია და ჰეისის (Hayes) PROCESS მაკროსის მე-4 მოდელი.

შედეგები ავლენს კვლევის ინტერნაციონალიზაციის ხუთ სტატისტიკურად მნიშვნელოვან პრედიქტორს. ყველაზე ძლიერ ფაქტორად უცხოელ მკვლევრებთან პროფესიული კონტაქტები გამოვლინდა, რასაც მოსდევს საერთაშორისო გრანტებზე წვდომა, საზღვარგარეთ მიღებული განათლება, კვლევითი უნარები და უნივერსიტეტის მიერ გაწეული ინსტიტუციური მხარდაჭერა. აღნიშნული მოდელი საერთაშორისო კვლევით თანამშრომლობაში არსებული დისპერსიის (ვარიაციის) 33.7%-ს ხსნის. მედიაციური ანალიზი მიუთითებს, რომ საერთაშორისო თანაავტორობა და უცხოურენოვან სამეცნიერო აქტივობებში ჩართულობა მნიშვნელოვან შუამავლურ (მედიატორის) როლს ასრულებს კვლევით უნარებს, გრანტების ხელმისაწვდომობასა და კვლევის პროდუქტიულობას შორის არსებულ კავშირებში. კერძოდ, გრანტების ხელმისაწვდომობის გავლენა პროდუქტიულობაზე თითქმის მთლიანად საერთაშორისო კვლევითი საქმიანობით არის განპირობებული, სადაც არაპირდაპირი ეფექტი მთლიანი ეფექტის 87%-ს შეადგენს. 

საკვანძო სიტყვები: კვლევის ინტერნაციონალიზაცია, საერთაშორისო თანამშრომლობა, კვლევის პროდუქტიულობა, უმაღლესი განათლება.

სტატიის DOI:  https://doi.org/10.55367/GYQB1939